FİZİK Tedavi ve Rehabilitasyon Uzmanı Prof. Dr. Didem Sezgin Özcan, menopoz sonrası dönemde östrojen hormonunun azalmasının pelvik taban kasları ve bağ dokularında zayıflamalara yol açabileceğini ifade etti. Özcan, “İdrar kaçırma, pelvik ağrı ve organ sarkmaları gibi sorunlar, yaşlanmanın doğal bir sonucu olarak algılanmamalıdır. Bu tür problemler, uygun tedavi ve rehabilitasyon yöntemleriyle büyük ölçüde kontrol altına alınabilir” şeklinde konuştu.
Medicana International Ankara Hastanesi’nden Menopoz Wellness Komitesi üyesi olan Prof. Dr. Didem Sezgin Özcan, menopoz sonrası östrojen seviyelerindeki düşüşün kadın vücudunda birçok değişikliği tetiklediğini belirtti. Özcan, “Bu değişikliklerden en çok etkilenen alan pelvik tabandır. Pelvik taban, mesane, rahim, vajina ve bağırsak gibi organları destekleyen kas, fasya ve bağ dokularından oluşur. Pelvik tabanın, idrar ve dışkı kontrolü, organların normal anatomik konumlarının korunması ve cinsel fonksiyonların sürdürülmesi açısından kritik bir rolü bulunmaktadır. Menopoz ile birlikte östrojen seviyelerindeki belirgin düşüş, bağ dokusunda kolajen kaybına neden olur. Kolajen üretimindeki azalma ve yaşlanma ile bağlantılı değişiklikler, pelvik taban kaslarının gücünü, hacmini ve kasılma hızını kaybetmesine yol açabilir. Ayrıca mesane duyarlılığında da artış gözlemlenebilir. Tüm bu değişimler, kadınlarda idrar kaçırma, sık idrara çıkma, pelvik organ sarkmaları, kabızlık, pelvik ağrı ve cinsel fonksiyon bozuklukları gibi sorunların ortaya çıkmasına neden olabilmektedir. Bu şikayetler, birçok kadın tarafından yaşlanmanın doğal bir sonucu olarak kabul edilmekte, ancak bunlar tedavi edilebilir sağlık sorunlarıdır” dedi.
‘HAPŞIRIRKEN VEYA GÜLERKEN İDRAR KAÇIRMA GÖRÜLEBİLİYOR’
Hapşırma, öksürme, gülme ya da ağır bir yük kaldırma gibi durumlarda meydana gelen idrar kaçırmanın, pelvik taban kaslarının zayıflaması ve mesaneyi destekleyen yapıların yetersizliği nedeniyle gelişebileceğini kaydeden Prof. Dr. Özcan, bu durumun kadınların sosyal yaşamlarını, iş hayatlarını ve psikolojik iyi oluşlarını olumsuz etkileyebileceğini vurguladı.
Özcan, “Pelvik taban rehabilitasyonunun temel amacı, pelvik taban kaslarının güçlendirilmesi, kasların doğru zamanda ve doğru şekilde çalışmasının sağlanması ve bölgenin fonksiyonel kapasitesinin artırılmasıdır. Tedavi süreci detaylı bir değerlendirme ile başlar. Her hastanın ihtiyaçlarına göre kişiselleştirilmiş bir program oluşturulur. Bu programlar, pelvik taban kas egzersizleri, biofeedback uygulamaları, elektrik stimülasyonu, manuel terapi yöntemleri ile solunum ve gövde kaslarını içeren destekleyici egzersizleri içermektedir. Ayrıca hastalara pelvik tabanı korumaya yönelik yaşam tarzı düzenlemeleri, fiziksel aktivitenin artırılması, kabızlığın önlenmesi ve sağlıklı beslenme alışkanlıkları konusunda da eğitim verilmektedir. Doğru değerlendirme ve uygun pelvik taban rehabilitasyonu ile birçok hastada şikayetler belirgin ölçüde azaltılabilir ve yaşam kalitesi artırılabilir. Bu nedenle, idrar kaçırma, pelvik ağrı veya sarkma hissi gibi yakınmaları olan kadınların gecikmeden uzman desteği alması büyük önem taşımaktadır.”
Kaynak: Demirören Haber Ajansı




