(İSTANBUL) Karaköy‘de iskele önünde zincir oluşturan kadınlar, Eminönü’ne doğru bir yürüyüş gerçekleştirdi. Eminönü’ndeki iskeleye ulaşan kadınlar, burada aydınlatılmamış kadın cinayetlerine dair hikayeleri paylaştı ve ardından basın açıklaması yaptı. Açıklamada, “Bir kadının daha öldürülmemesi için erkek şiddetini besleyen cezasızlık düzeni son bulmalı; İstanbul Sözleşmesi yeniden yürürlüğe girmeli, 6284 sayılı Kanun etkin bir şekilde uygulanmalıdır. Kadınların ekonomik ve toplumsal bağımsızlığını sağlayacak politikalar hayata geçirilmelidir.” ifadeleri yer aldı.
25 Kasım Kadın Platformu öncülüğünde Karaköy’de zincir eylemi düzenlendi. Eminönü’ne yapılan yürüyüşte, 2026-2035 yıllarının iktidar tarafından ‘Aile ve Nüfus On Yılı’ olarak ilan edilmesinin ardından, 2026’nın ilk 10 ayında 245 kadının erkekler tarafından katledildiği ve 274 kadının şüpheli bir şekilde yaşamını yitirdiği vurgulandı. Eylemde, iktidarın mevcut politikalarına karşı tepki gösterildi.
Eminönü’ndeki açıklamada, “Kadınların haklarını genişletmek yerine aileyi merkeze alan politikalarla kadınların emeği, bedeni ve yaşamı denetim altına alınmaya çalışılıyor. Kadınların hayatı aile politikalarının konusu değildir. Bizim ihtiyacımız daha fazla aile söylemi değil; güvenceli iş, eşit ücret, ücretsiz ve erişilebilir kreş, barınma hakkı, özgürlük ve şiddetsiz bir yaşamdır.” ifadeleri kullanıldı.
“ŞÜPHELİ KADIN ÖLÜMLERİNİN KARANLIKTA BIRAKILMASINA İZİN VERMEYECEĞİZ”
Açıklamada, “Kadın cinayetlerinin karşısında yalnızca yas tutmayacağız. Kadınların yaşam hakkını tehdit eden tüm mekanizmaları teşhir edeceğiz. Koruma kararlarının kağıt üzerinde kalmasına, şiddet başvurularının göz ardı edilmesine, faillerin iyi hâl ve haksız tahrik indirimleriyle ödüllendirilmesine, şüpheli kadın ölümlerinin karanlıkta bırakılmasına izin vermeyeceğiz. Bir kadının daha öldürülmemesi için erkek şiddetini besleyen cezasızlık düzeni son bulmalı; İstanbul Sözleşmesi yeniden yürürlüğe girmeli, 6284 sayılı Kanun etkin biçimde uygulanmalıdır. Kadınların ekonomik ve toplumsal bağımsızlığını sağlayacak politikalar hayata geçirilmelidir.” denildi.
14 Kasım Zincir Eylemi’nde, son yıllarda kadınlara yönelik bazı saldırılara ilişkin şu bilgiler paylaşıldı:
“FATMANUR ÇELİK: TARİKAT-ERKEK-YARGI İŞ BİRLİĞİ SONUCUNDA HAYATINI KAYBETTİ”
“Fatmanur Çelik, 30 yaşında genç bir kadındı. Kuran’a Hizmet Vakfı’nda katıldığı sohbet sırasında vakıf çalışanı Ayhan Şengüler tarafından tecavüze uğradı. Ailesi tarafından Ayhan Şengüler ile evlenmeye zorlandı ve evliliği boyunca cinsel şiddete maruz kaldı.
Fatmanur, hem kendisi hem de kızı için mücadele etti; ilgili kurumlara başvurdu. Ayhan Şengüler’in kızı Hifa İkra’yı istismar ettiği gerekçesiyle yargılandığı davada savcının beraat istemesinin ardından, 13 Ocak’ta Anadolu Adliyesi önünde adalet nöbetine başladı. ‘Başıma bir şey gelirse intihar demeyin’ diyen Fatmanur Çelik ve kızı Hifa İkra’nın cansız bedenleri 3 Mart’ta Zeytinburnu Sahili’nde bulundu.
14 Ekim’de görülen karar duruşmasında Ayhan Şengüler beraat etti. Fatmanur ise hayattayken, Ayhan Şengüler’e taş attığı gerekçesiyle cezalandırılmıştı. Fatmanur’u cezalandıran erkek yargı, Ayhan Şengüler’i akladı, bir gün bile ceza almasını sağlamadı.
Fatmanur, tarikat-erkek-yargı iş birliği sonucunda hayatını kaybetti.
Fatmanur’un başvuruları dikkate alınsaydı, koruyucu ve önleyici mekanizmalar işletilseydi, Ayhan Şengüler hakkındaki suçlamalar etkin bir şekilde soruşturulsaydı, Fatmanur bugün hayatta olabilirdi.
HİFA İKRA
Hifa İkra, henüz 8 yaşında bir kız çocuğuydu. 3 ila 6 yaşları arasında babası Ayhan Şengüler tarafından cinsel istismara uğradı. Babası, Hifa’yı annesi Fatmanur Çelik’i öldürmekle tehdit etti. Hifa’nın yaşadıklarını pedagog eşliğinde, çocukların güvenliğini gözeten koşullarda anlatması gerekirken duruşma salonunda, onlarca erkeğin önünde defalarca ifade vermek zorunda kaldı. Hifa’ya tam 25 kez ‘Baban sana dokundu mu?’ diye soruldu.
Hifa İkra, 3 Mart’ta annesiyle birlikte Zeytinburnu Sahili’nde ölü bulundu.
Fatmanur ve Hifa bugün hayatta değil, Ayhan Şengüler ise bir gün bile tutuklu kalmadı. Bir çocuğun üstün yararı gözetilseydi, istismarı önlemek ve onu korumak için gerekli mekanizmalar işletilseydi, tarikatlar kadınların ve çocukların yaşamı pahasına korunmasaydı, Hifa bugün hayatta olabilirdi.
ARYA
Arya 19 yaşında, TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi İngiliz Dili Edebiyatı Bölümü öğrencisiydi. 13 Nisan 2026’da kaldığı üniversite yurdunda intihara sürüklendi. Ailesi Arya’ya trans kadın olduğu için şiddet uyguladı ve onu onarım terapisine götürdüler. Arya, kaldığı yurtta hem yurt yönetimi hem de öğrenciler tarafından baskı, dışlanma ve tehditlere maruz kaldı. Arya’nın ölümüne intihar deniyor ama Arya’yı intihara sürükleyen koşulların üstü örtülüyor. Arya, devletin trans düşmanı politikalarından beslenen yurt ve okul yönetiminin sistematik şiddetiyle yalnızlaştırıldı. Arya ailesinin ve yurt yönetiminin şiddetine karşı korunsaydı, devletin LGBTİ+ düşmanı politikalarıyla hedef haline getirilmeseydi bugün hayatta olabilirdi.
İLAYDA ZORLU: HEDEF GÖSTERİLMESEYDİ HAYATTA OLABİLİRDİ
İlayda Zorlu 19 yaşında, Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde Uluslararası İlişkiler bölümü öğrencisiydi. Polis, İlayda Zorlu’nun ailesini arayarak ‘Kızınız 8 Mart eylemlerine katılıyor, çocuğunuz örgüte katılmış’ dedi. Ailesinin baskısına maruz kalan, evde alıkonulduğunu, okutulmayacağını ve evden kaçmak istediğini arkadaşlarına anlatan İlayda, 17 Nisan 2026’da Hatay’ın Kırıkhan ilçesindeki aile evinde, polis olan babasının silahından çıkan kurşunla hayatını kaybetti.
Yerel basında ilk olarak İlayda’nın ölümünün ‘kaza’ olduğu yazıldı, daha sonra ölümünden ‘intihar’ olarak bahsedildi. Genç kadınlar kendi hayatlarını kurmak, özgürlükleri için mücadele etmek ve örgütlenmek istediklerinde Emniyet ailelerini arıyor, üniversiteliler hakkında yalan bilgiler veriyor, tehdit ediyor ve ailelerle işbirliği yapıyor. İlayda da tam bu aile-devlet işbirliği sebebiyle şüpheli biçimde hayatını kaybetti. Hakları ve hayatı için mücadele eden genç bir kadın, polis tarafından hedef gösterilmeseydi bugün hayatta olabilirdi.
AYŞE TOK



