(İSTANBUL) Karaköy‘de bir araya gelen kadınlar, iskele önünde zincir oluşturarak Eminönü’ne doğru yürüyüş düzenledi. Eminönü’nde bulunan kadınlar, burada aydınlatılmamış kadın cinayetlerine dair hikayelere dikkat çekerek bir basın toplantısı gerçekleştirdi. Yapılan açıklamada, “Bir kadının daha hayatını kaybetmemesi için erkek şiddetini besleyen cezasızlık düzeni sona ermelidir; İstanbul Sözleşmesi yeniden yürürlüğe girmeli ve 6284 sayılı Kanun etkin bir şekilde uygulanmalıdır. Kadınların ekonomik ve toplumsal bağımsızlığını sağlayacak politikalar hayata geçirilmelidir.” ifadelerine yer verildi.
25 Kasım Kadın Platformu öncülüğünde düzenlenen eylemde, 2026-2035 yılları arasında iktidarın “Aile ve Nüfus On Yılı” ilan ettikten sonra, 2026’nın ilk 10 ayında 245 kadının erkekler tarafından öldürüldüğü ve 274 kadının şüpheli şekilde yaşamını yitirdiği vurgulandı. Bu durum, mevcut politikalara karşı yükselen tepkilerin bir göstergesi olarak değerlendirildi.
Eminönü’nde yapılan açıklamada, “Kadınların haklarını genişletmek yerine, aileyi merkeze alan politikalarla kadınların emeği, bedeni ve yaşamı denetim altına alınmaya çalışılıyor. Kadınların hayatı, aile politikalarının konusu değildir. Bizim ihtiyacımız, daha fazla aile söylemi değil; güvenceli iş, eşit ücret, ücretsiz ve erişilebilir kreş, barınma hakkı, özgürlük ve şiddetsiz bir yaşamdır.” denildi.
“ŞÜPHELİ KADIN ÖLÜMLERİNİN KARANLIKTA BIRAKILMASINA İZİN VERMEYECEĞİZ”
Açıklamada, “Kadın cinayetlerinin karşısında yalnızca yas tutmayacağız. Kadınların yaşam hakkını tehdit eden tüm mekanizmaları teşhir edeceğiz. Koruma kararlarının kağıt üzerinde kalmasına, şiddet başvurularının görmezden gelinmesine, faillerin iyi hal ve haksız tahrik indirimleriyle ödüllendirilmesine, şüpheli kadın ölümlerinin karanlıkta bırakılmasına izin vermeyeceğiz.” şeklinde ifadeler yer aldı. Ayrıca, bir kadının daha öldürülmemesi için cezasızlık düzeninin sona ermesi gerektiği tekrar vurgulandı.
14 Kasım Zincir Eylemi’nde, son yıllarda kadınlara yönelik yaşanan bazı saldırılar hakkında bilgiler paylaşıldı:
“FATMANUR ÇELİK: TARİKAT-ERKEK-YARGI İŞ BİRLİĞİ SONUCUNDA HAYATINI KAYBETTİ”
“Fatmanur Çelik, 30 yaşındaydı. Kuran’a Hizmet Vakfı’nda katıldığı bir sohbet sırasında vakıf çalışanı Ayhan Şengüler tarafından tecavüze uğradı. Ailesi tarafından Ayhan Şengüler ile evlenmeye zorlandı ve evliliği boyunca cinsel şiddete maruz kaldı.
Fatmanur, hem kendisi hem de kızı için adalet arayışına girdi. Ayhan Şengüler’in kızı Hifa İkra’yı istismar ettiği gerekçesiyle yargılandığı davada savcının beraat istemesinin ardından, 13 Ocak’ta Anadolu Adliyesi önünde adalet nöbetine başladı. ‘Başıma bir şey gelirse intihar demeyin’ diyen Fatmanur ve kızı Hifa İkra’nın cansız bedenleri 3 Mart’ta Zeytinburnu Sahili’nde bulundu.
14 Ekim’de görülen karar duruşmasında Ayhan Şengüler beraat etti. Fatmanur ise, hayattayken, Ayhan Şengüler’e taş attığı gerekçesiyle cezalandırıldı. Böylece erkek yargı, Fatmanur’u cezalandırırken, Ayhan Şengüler’i akladı ve bir gün bile ceza almadı.
Fatmanur’un talepleri dikkate alınsaydı, koruyucu ve önleyici mekanizmalar işletilseydi, Ayhan Şengüler hakkındaki suçlamalar etkin bir şekilde soruşturulsaydı, Fatmanur bugün hayatta olabilirdi.
HİFA İKRA
Hifa İkra, 8 yaşındaydı. Babası Ayhan Şengüler tarafından 3 ila 6 yaşları arasında cinsel istismara uğradı. Babası, Hifa’yı, annesi Fatmanur Çelik’i öldürmekle tehdit etti. Hifa’nın yaşadıklarını, çocukların güvenliğini gözeten koşullarda pedagog eşliğinde anlatması gerekirken, duruşma salonunda onlarca erkeğin önünde ifade vermek zorunda kaldı.
Hifa İkra, 3 Mart’ta annesiyle birlikte Zeytinburnu Sahili’nde ölü bulundu.
Fatmanur ve Hifa bugün hayatta değil, Ayhan Şengüler ise bir gün bile tutuklu kalmadı. Eğer bir çocuğun üstün yararı gözetilseydi, istismarı önlemek için gerekli mekanizmalar işletilmiş olsaydı, Hifa bugün hayatta olabilirdi.
ARYA
Arya, 19 yaşındaydı ve TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi İngiliz Dili Edebiyatı Bölümü öğrencisiydi. 13 Nisan 2026’da kaldığı üniversite yurdunda intihara sürüklendi. Ailesi, Arya’ya trans kadın olduğu için şiddet uyguladı ve onu onarım terapisine götürdü. Yurtta hem yönetim hem de diğer öğrenciler tarafından baskı, dışlanma ve tehditlere maruz kaldı. Arya’nın ölümü intihar olarak nitelendirildi fakat bu durumu etkileyen koşulların üzeri kapatıldı. Arya, devletin trans düşmanı politikalarından kaynaklanan sistematik şiddet nedeniyle yalnızlaştırıldı. Eğer Arya, ailesinin ve yurt yönetiminin şiddetine karşı korunmuş olsaydı, bugün hayatta olabilirdi.
İLAYDA ZORLU: HEDEF GÖSTERİLMESEYDİ HAYATTA OLABİLİRDİ
İlayda Zorlu, 19 yaşında, Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde Uluslararası İlişkiler bölümü öğrencisiydi. Polis, ailesini arayarak ‘Kızınız 8 Mart eylemlerine katılıyor, çocuğunuz örgüte katılmış’ dedi. Ailesinin baskısı altında kalan İlayda, evde alıkonulduğunu ve evden kaçmak istediğini arkadaşlarına anlattı. 17 Nisan 2026’da, Hatay’ın Kırıkhan ilçesindeki aile evinde, polis olan babasının silahından çıkan kurşunla hayatını kaybetti.
Yerel basında ilk olarak İlayda’nın ölümü ‘kaza’ olarak, daha sonra ‘intihar’ olarak nitelendirildi. Genç kadınlar, özgürlükleri için mücadele ettiğinde, Emniyet ailelerini arayarak yalan bilgiler veriyor ve tehditlerde bulunuyor. İlayda’nın da hayatı, aile-devlet işbirliği nedeniyle şüpheli bir şekilde sona erdi. Hakları ve hayatı için mücadele eden genç bir kadın, polis tarafından hedef gösterilmeseydi bugün hayatta olabilirdi.
AYŞE TOKYAZ: ESRA KARAKOLA GİTTİĞİNDE HAREKETE GEÇİLSEYDİ HAYATTA OLACAKTI
Ayşe Tokyaz, 22 yaşında bir üniversite öğrencisiydi. 2025 yılının Temmuz ayında, ihraç polis Cemil Koç tarafından Küçükçekmece’de öldürüldü. Cansız bedeni bir valize konularak, katil Cemil Koç’la iş birliği yapan erkekler tarafından yol kenarına bırakıldı. Ayşe’nin ikizi Esra, kardeşini kurtarmak için tek başına mücadele etti. Kardeşinin Cemil Koç tarafından zorla evde tutulduğunu belirterek polise başvurmak istedi, fakat karakolda tehdit edildi, taciz edildi ve oyalandı. Ayşe’yi korumakla yükümlü polisler, Esra’nın ifadesini katil Cemil Ko



