Trafik kazasında hayatını kaybeden eşinin arıcılık tutkusunu meslek haline getiren 51 yaşındaki Elmas Göksu, 40 yaşından sonra sahip olduğu arılarla çocuklarına yeni bir yaşam inşa etti.
Elmas Göksu, eşi ve çocuklarıyla birlikte Manisa’nın Soma ilçesinde yaşamaktaydı. 2015 yılında, maden işçisi olan eşi Nedim Göksu’yu bir trafik kazasında kaybetti. Eşinin kaybı onu derinden etkiledi ve iki kızıyla birlikte memleketi Kütahya’ya taşındı. Nedim Göksu’nun sahip olduğu 15 kovandaki arılar da bu süreçte Kütahya’ya götürüldü.
Çocuklarına daha iyi bir gelecek sağlamak için iş arayışına giren Göksu, kocasının hobi olarak yaptığı arıcılığı devam ettirmeye karar verdi.
Göksu, eşinden kalan 15 kovanla arıcılık yapmaya başlarken, 2019 yılında büyük kızı Eda Nur’un Uşak Üniversitesi Hemşirelik Bölümü’ne kabul edilmesiyle birlikte, arılar aileyle beraber Uşak’a taşındı. Burada, İl Tarım ve Orman Müdürlüğü tarafından sunulan arıcılık eğitimlerine katılarak kendini geliştirmeye başladı.
Arılarla yeni bir hayat kuran Göksu, onlardan elde ettiği gelirle ailesinin tüm ihtiyaçlarını karşılamayı başardı.
Arı ürünlerinin üretiminde aktif rol alan Göksu, kızlarının büyümesiyle birlikte gezgin arıcılığa yöneldi. Daha fazla bal elde etmek amacıyla çeşitli illerde seyahat eden anne, kovan sayısını 200’e kadar çıkardı.
Göksu, arı ürünlerinin birçok çeşidini üreterek arı satışı da yapıyor. Ayrıca, hibe destekli ana arı ve arı zehri üretim ekipmanları alarak bu alanda yeni üretim çalışmalarına başladı.
Yılda 1-1,5 ton arasında bal ve 500-600 kilogram polen, ayrıca arı sütü ve perga üreten Göksu, yeni başladığı ana arı ve arı zehri üretimi ile kendisine yeni bir gelir kapısı açmayı hedefliyor.
“Arılar eşimin çocukları gibiydi”
Elmas Göksu, AA muhabirine verdiği demeçte, eşinin ani kaybının ardından büyük bir üzüntü yaşasa da çocukları için mücadele etmekten vazgeçmediğini ifade etti.
Küçük çocuğunun olması nedeniyle o dönemde sürekli bir işte çalışmanın zorluğunu yaşayan Göksu, eşinden kalan arılarla hayata tutunduğunu belirtti.
Arılarla ilgilenmenin yaşadığı acıyı hafiflettiğine inanan Göksu, “Bu arılar eşimin çocukları gibiydi. O çok seviyordu. Eşimi kaybettikten sonra büyük bir boşluk ve yalnızlık hissettim. İki çocuğum için geçinmek adına bir şeyler yapmam gerekiyordu. Arılarla devam etmeye karar verdim. Onların yanında dünya telaşımı, acılarımı unuttum. Başarmanın tadını çıkardım. Çocuklarımdan sonra arılar benim her şeyim oldu. Stresli zamanlarımda kendimi hep arıların yanında buluyorum.” dedi.
Daha fazla bal verimi elde etmek için gezgin arıcılık yapan Göksu, mevsimlere göre kovanlarını İzmir, Uşak ve Kütahya’ya taşıyor.
Göksu, sabit arıcılıkta bir seferde yalnızca bir kez bal alınabildiğini belirterek, “Gezgin arıcılıkta ise birkaç kez bal alma imkanınız var. Poleni daha fazla alma, çok sayıda koloni üretme şansınız var. Diğer arıcılar beni gördüklerinde şaşkınlıklarını gizleyemiyorlar. Tek başıma bu işi yaptığımı söylediğimde çoğu insan inanmıyor. ‘Bu erkek işi, tek başına yapılacak bir iş değil’ diyorlar. Ancak severek yapıldığında herkesin başarabileceği bir alan.” şeklinde konuştu.




