1. Haberler
  2. YAŞAM
  3. Zorlukları Aşan Kadın: Muazzez’in İnanılmaz Hikayesi

Zorlukları Aşan Kadın: Muazzez’in İnanılmaz Hikayesi

featured
service
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

SAKARYA (İHA) – Sakarya‘da, eşini kaybettikten sonra 3 çocuğuyla birlikte zorlu bir hayat mücadelesi veren 54 yaşındaki Muazzez Akdoğdu, yaşadığı tüm sıkıntılara rağmen çalışmaktan vazgeçmedi. Çocuklarının geleceğini düşünerek kış aylarında yırtık terliklerle temizliğe ve yevmiyeli işlere giden Akdoğdu, eşinin borçları yüzünden hapse girmesine rağmen mücadeleye devam etti. Bir çuval unla evinde başlattığı üretim sürecini yıllar boyunca geliştiren Akdoğdu, şimdi köylü pazarında günde 150’ye yakın gözleme açarak hem çocuklarını büyütüyor hem de kendi ayakları üzerinde durabiliyor.

Serdivan ilçesi Beşevler Mahallesi’nde yaşayan Muazzez Akdoğdu, eşini kaybettikten sonra hayatının tamamen değiştiğini belirtiyor. Eşinin borçlarıyla baş başa kalan Akdoğdu, 3 çocuğunun geleceği için tüm engellere karşı koyarak çalışmayı sürdürdü. Kışın yırtık terliklerle gittiği temizlik ve yevmiyeli işlerdeki zorluklar onu pes ettiremedi. Eşinin vefatından sonra aldığı bir çuval un, hayatında bir dönüm noktası oldu. Evinin bir köşesini temizleyip burada erişte, kuru yufka, tarhana, baklava, börek ve sarma yaparak satış yapmaya başladı. Küçük imkanlarla başladığı bu üretim süreci, zamanla gelişti ve Akdoğdu, elde ettiği gelirle çocuklarını büyütmeye devam etti. Şu anda Serdivan Köylü Pazarı’nda gözleme tezgahının başında bulunuyor. Yüzde 50 engel durumu ve bir elini tam olarak kullanamamasına rağmen günde 50’den başlayarak yoğun günlerde 150’ye kadar gözleme tüketicilere sunabiliyor.

“Açamadığım elimle gözleme yapıp satabiliyorum”

Engelinin üretime engel olmadığını vurgulayan Akdoğdu, “Açamadığım elimle gözleme yapıp satabiliyorum burada. Yüzde 50 engelliyim. Engelli olan kimse kendini engelli görmesin. Engellilik yok. Günlük en az 50 tane yapıyorum, bir yerden sonra saymadım. 150’yi falan bulduğu oluyor. Her gün olmuyor, keşke her gün 150 tane satsak, yanımıza 3-5 tane kadın alırız onlara da kazandırırız diye düşünüyorum. Müşterilerim çok iyi. Ben de güler yüzlü olmaya çalışıyorum. Kimisine parayı eksik veriyorum, kimisine fazla veriyorum unutkanlıktan. Müşteriler verdiğim fazla parayı geri getiriyor. Müşteri parasını ya da çantasını unutuyor ben koşarak gidip götürüyorum. Profesör bile burada defterlerini unutup gitmiş, 3 gün sonra geldi aldı. Artık müşteri demiyorum, komşu diyorum onlara. Onlar beni benimsedi, ben de onları benimsedim. Geçinip gidiyoruz” şeklinde konuştu.

“Bir çuval un aldım, evimin bir köşesini temizleyip başladım”

Eşinin vefatının ardından sıfırdan başlayarak çocuklarını büyütmeye karar verdiğini ifade eden Akdoğdu, “Eşim trafik kazasında vefat ettiğinde çalışmaya başladım. Yevmiyelere gittim, temizliğe gittim, okul işleri yaptım. Kış günleri iş olmuyordu. Ben de elime geçen hurda bir telefonla sosyal medyaya girdim. Baktım bir kadın bir şeyler satıyordu. Ona sordum, o bana nasıl yapılacağını anlattı. Ben de başladım; baklava, börek, sarma, erişte, tarhana… Hepsini sosyal medyaya yüklemeye başladım, beğendiler. Bu şekilde çocuklarımı okula da gönderdim, büyüttüm. Gün geldi aç kaldık. 1994 yılında eşim vefat etti. Vefatından önce hastalandı, kolon kanseri oldu. Hastanelerde gezindik. Eşim ölünce ayağa kalktım. Bir çuval un aldım. Evim eskiydi ama bir köşesini temizledim. Aldığım un ile erişte yaptım, kuru yufka yaptım, tarhana yaptım. Onları sattım, o da çoğaldı. Müşteriler benimsedi, kapıma kadar geldiler. Arabam yoktu. Arabam olsa daha çok satış yapardım. İmkanım yoktu, olduğu kadar yaptım” dedi.

“Kışın ortasında ayağımda yırtık terlik ile temizliğe ya da yevmiyeye gittim”

Köydeki diğer kadınların da üretime katılması için çaba gösterdiğini dile getiren Muazzez Akdoğdu, “Biz kadınlarla hep konuşuyorduk. Herkes bir şeyler yapmak istiyordu ama kimse de imkan yoktu. Evlerinde reçelini yapıyorlar ama kime ne götüreceklerini bilmiyorlar. Eşleri desteklemiyor. Bir gün evde otururken elime defteri alıp köyde gezmeye çıktım. Yaparız ederiz diyen tüm kadınların isimlerini aldım. Muhtara söyledim ‘Biz bir şeyler yapmak istiyoruz’ dedim. ‘Bize bir kooperatif kur’ dedim. Köylü kadınlar olarak ürettiklerimizi Sakarya içerisinde satalım dedik, olmadı. Ben de dedim ki pazar yeri kuralım. Ben yüzde 50 engelliyim. Ben çalışabiliyorsam herkes çalışır. Eşim kaza geçirince biz çok zorluklar çektik. Gün geldi milletin kurtlu unlarını aldım, çocuklarıma yemek yaptım. Hapishanelere düştüm eşimin borcu yüzünden. Çocuklarımı okula gönderemedim. Kışın ortasında ayağımda yırtık terlik ile temizliğe ya da yevmiyeye gittim” şeklinde ifade etti.

Kaynak: İhlas Haber Ajansı

Zorlukları Aşan Kadın: Muazzez’in İnanılmaz Hikayesi
Yorum Yap

Tamamen Ücretsiz Olarak Bültenimize Abone Olabilirsin

Yeni haberlerden haberdar olmak için fırsatı kaçırma ve ücretsiz e-posta aboneliğini hemen başlat.

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Giriş Yap

Kral Galatasaray Haber ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!