1. Haberler
  2. YAŞAM
  3. Üniversite İstismarında Adalet Arayışı: Zorluklar

Üniversite İstismarında Adalet Arayışı: Zorluklar

featured
service
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Uyarı : Bu yazıda rahatsız edici ayrıntılar ve cinsel istismar tartışmaları bulunmaktadır.Mary, üniversite birinci sınıf öğrencisiyken katıldığı bir öğrenci partisinin ardından “vücudunun her yerinde morluklar ve ısırık izleriyle uyandı.” Bilinci kapalıyken cinsel saldırıya uğradığını fark etmesi, bu olayı bildirmek için gereken cesareti ve doğru adımları atmanın yolunu bulması birkaç gününü aldı. Mary, suçladığı erkeğin okuldan atıldığını ancak polisin yeterli somut delil bulunamadığı gerekçesiyle dava açmayı reddettiğini belirtiyor. Kimliğinin korunması amacıyla adı değiştirilen Mary, adalet arayışının sıklıkla kafa karıştırıcı ve hayal kırıklığına yol açtığını ifade ediyor. “Sonuç olumlu olsa da bu süreç duygusal olarak çok yorucu ve yıpratıcıydı; çünkü bunların hepsini üniversiteye alışma sürecimle bir arada yürütmek zorundaydım” diyor. “Birçok açıdan kendi kendimin savunucusu olmak zorunda kaldım ve tüm kanıtları toplamak bana düştü.” Polisle yaşadığı deneyimlerin, “sistem hakkında derin bir hayal kırıklığı hissetmesine neden olduğunu” da ekliyor.

Cornell Üniversitesi’nde eski bir öğrencinin iki yıl önce bir öğrenci birliğinin birkaç üyesi tarafından tecavüze uğradığı iddiasıyla yaptığı şikayet, üniversitelerin ve ceza adalet sisteminin kampüslerdeki cinsel saldırıları ele alış biçimini yeniden gündeme getirdi. O dönemde savcılar, davayı açmayı reddetmişti. Mary, Cornell Üniversitesi’nde eğitim görmemiş olsa da, davasının ve Cornell’deki iddiaların, özellikle kampüslerdeki cinsel saldırı iddialarına yaklaşmanın zorluklarını gözler önüne serdiğini belirtiyor. Üniversiteler arasında büyük farklılıklar gösteren karmaşık sistem, araştırmalara göre, üniversite kampüslerindeki cinsel saldırıların çoğunun ihbar edilmemesinin nedenlerinden biri. Wayne State Üniversitesi’nden hukuk doçenti ve kampüslerde mağdurları temsil eden Nancy Chi Cantalupo, “Travma yaşamıyorsanız bile bu süreçleri yönetmek zor” diyor ve “Travma geçirdiyseniz, bu süreçlerde ilerlemek neredeyse imkansız” diye ekliyor.

Bu ayın başlarında, adı açıklanmayan eski bir Cornell öğrencisi, iki yıl önce üniversitedeki bir öğrenci yurdunda birkaç erkek tarafından uyuşturulup tecavüze uğradığı iddiasıyla üniversiteye dava açtı. Mağdur, aynı zamanda prestijli üniversitenin kendisini koruyamadığını ve olaya karışan erkeklere yeterince ceza vermediğini savundu. İddia sahibi, olayın ardından kampüs polisine başvurduğunu ve polisin kendisiyle görüştüğünü, bilgilerin bölge savcılığına iletildiğini ifade etti. O dönemde savcılar davayı açmayı reddetti fakat bu hafta Tompkins İlçesi Savcısı Matthew Van Houten, davayı yeniden açtı. Hem Cornell hem de Van Houten, 2024’teki yaklaşımlarını savundular. Üniversite, kampüste cinsel saldırılarla mücadele için yeni bir çerçeve oluşturmanın yanı sıra, “birkaç ay süren kapsamlı bir soruşturma ve yargılama yürüttüğünü ve her öğrenciyle ilgili bulgulara ve koşullara bağlı olarak farklı yaptırımlar uyguladığını” belirtti. Cornell Üniversitesi, federal medeni haklar yasasında belirtilen prosedürleri izlediğini ve ilgili öğrenci birliğinin kampüse girişinin yasaklandığını, ilgili öğrencilerin uzaklaştırıldığını veya okuldan atıldığını ifade etti.

Genellikle, bir öğrenci kampüste bir saldırıyı bildirdikten sonra, üniversitenin ilgili ofisi, iddia edilen davranışın politika ihlali teşkil edip edemeyeceğini değerlendiriyor. Sonuç olarak, her iki taraf da okul tarafından bir karar verilmeden önce, dava ile ilgili kanıt ve tanıklıkları sunmak üzere öğretim üyelerinden veya diğer arabuluculardan oluşan bir panelin huzurunda duruşmaya katılıyor. Tecavüz, İstismar ve Ensest Ulusal Ağı’nda politika koordinatörü Zoey Scheinblum-Brewer, cinsel saldırı mağdurlarının en büyük zorluklarından birinin, aynı anda üniversite ve ceza adalet sistemi arasında yol almak olduğunu belirtiyor. Bu iki sistemin “farklı amaçlara hizmet ettiğini, farklı kurallar ve takvimle işlediğini ve farklı sonuçlara yol açtığını” ifade eden Scheinblum-Brewer, “Bu paralel süreçler aracılığıyla sunulan seçenekler hakkında net olmayan yönlendirmeler, o kadar çok kafa karışıklığı ve belirsizlik yaratabiliyor ki, bazı öğrenciler sonuçta ihbarda bulunmamaya karar veriyor” diyor.

Mary, cinsel saldırıyı ihbar etme kararı aldığında üniversitedeki sürecin kendisi için net olmadığını ifade ediyor. Üniversite yetkilileriyle yaşadığı iletişimde, “Benim açımdan neyle karşılaşacağımı bilmek güzel olurdu. Sanki onlar da benimle birlikte süreci öğreniyorlardı” diyor. Cornell gibi bazı üniversitelerin polisle bilgi paylaşım anlaşmaları bulunsa da, Mary’ye ayrı olarak polise gidip şikayette bulunması gerektiği söylendi ve bu durum onun için fiziksel olarak yorucu bir süreç haline geldi. Mary’nin avukatı, olay gecesine ait güvenlik kamerası görüntülerinde tecavüzle suçlanan kişinin onu “baygın” halde taşıdığını ve Mary’nin morluklarının ve ısırık izlerinin fotoğraflarının bulunduğunu belirtiyor. Ancak polis, Mary’ye tutuklama için yeterli delil bulunmadığını ve bölge savcısının konuyu üniversite yönetimine bırakmak istediğini aktardı. Mary, “Üniversitenin soruşturmamı ‘ele aldığını’ bildikleri için sorumluluktan sıyrılabileceklerini düşündüklerini hissettim” diyor. Emniyet, BBC’ye bu vakaya ilişkin ayrıntılara sahip olmadığını ifade etti. Savcılık ise yorum talebine yanıt vermedi.

Üniversite soruşturmalarının kapalı kapılar ardında yapıldığını belirten avukat Helene Weiss, kampüslerde cinsel saldırıya uğrayan birçok mağduru temsil ediyor. Weiss, bu gizliliğin kurumların itibarını korumak amacıyla sağlandığını düşünüyor. “Sürecin gizliliği, diğer öğrencilerin bundan haberdar olmasını engelliyor. Tanıkların ortaya çıkmasını da engelliyor” diyor. Pensilvanya’da üniversite kampüslerinde cinsel tacizle suçlananları savunan avukat Michael Diamondstein, gizliliğin hem mağduru hem de sanığı korumaya yardımcı olduğunu savunuyor. “Bence bunu mahkeme salonundaki durumla karşılaştırdığınızda, öğrenciler için çok daha kolay ve çok daha güvenli. İsimleri ortaya çıkmıyor. Medya onlara ulaşmıyor” diyor. Cornell öğrencileri, üniversitenin kadının iddialarını ele alış biçimini eleştiriyor. Öğrenci gazetesi Cornell Daily Sun, suçlananların isimlerini “Cornell değil biz açıklıyoruz” manşetiyle yayınladı. Üniversite ise, federal gizlilik yasasının “Cornell’in bireysel öğrencilerle ilgili belirli bilgileri ifşa etmesini yasakladığını” ve bu nedenle “diğer disiplin cezalarına ilişkin kamuoyuna açıklama yapamayacağını” ifade etti.

Birçok hak savunucusu, üniversitelerin cinsel saldırı şikayetlerini ceza adalet sisteminden ayrı soruşturmasının faydalı olduğunu dile getiriyor. Cinsel saldırı davalarının kovuşturulması son derece zor. Yakın geçmişte yapılan sistematik bir inceleme, cinsel saldırı davalarının %10’undan azının mahkumiyetle sonuçlandığını ortaya koydu. Bir ceza davasında, savcının jüriyi sanığın suçlu olduğuna “makul şüphenin ötesinde” ikna etmesi gerekiyor. Ancak kampüs disiplin kurulunda ispat yükü daha az. Scheinblum-Brewer’ın belirttiğine göre, yasa kapsamında üniversitenin, yerel kolluk kuvvetlerinin sağlayamadığı çözümleri sunması da gerekiyor. Örneğin, soruşturma devam ederken öğrencinin iddia edilen tacizciyle aynı sınıfta olmamasını sağlamak ve ödevlere ek süre tanımak gibi.

Üniversite İstismarında Adalet Arayışı: Zorluklar
Yorum Yap

Tamamen Ücretsiz Olarak Bültenimize Abone Olabilirsin

Yeni haberlerden haberdar olmak için fırsatı kaçırma ve ücretsiz e-posta aboneliğini hemen başlat.

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Giriş Yap

Kral Galatasaray Haber ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!